افغانستان دردوران سی ساله اخیر صحنه ای رویاروی باورها، اندیشه ها وفعالیتهای اقتصادی، سیاسی وفرهنگی مختلف بوده است، زمانی میدان حکمروای کمونیست ها، مدتی صحنه رقابت مجاهدین، و زمانی محل استقرار نظام واپس گرایی طالبان. در این دوران مصائب ومشکلات زیاد بر مردم تحمیل گردید وحوادث زیادی اتفاق افتاد که با توجه به تازگی آنها وعدم افشای بسیاری از اسناد وحقایق پشت پرده، داوری در باره آن قدری مشکل است، وشاید آیندگان بهتر بتوانند در این باره قضاوت کنند. در این میان اما وحشی گری مجاهدین وگروههای جهادی بعد از فروپاشی حکومت نجیب، تمام امید ها و آرزوها وآرمانهای میلیونها انسان دردمند واسیر در کام خود کامگی سلاطین وحشت واستبداد زده گان را به یاس تبدیل نمود واین مساله را اثبات کرد که برای بنیان یک نظام سیاسی وتنظم وتنسیق اداره کشور، صرفا داشتن آرمانهای متعالی ورویههای متاثر از شریعت کفایت نمی کند، بلکه نیازمند درک همه جانبه و وسیع از مسایل سیاسی وروابط بین الملل وداشتن نگاه بنیادی به پدیده ها وضرورت ها نیز می باشد. مجاهدین با جزم گرایی ونگاه تک بعدی، افق تاریک را برای ملت رقم زدند که علاوه بر جنگهای داخلی، باعث تشکیل نظام طالبانیسم گردید که دوران سخت وطاقت فرسایی را در تاریخ کشور رقم زد.
ادامه مطلب


